Becak

Photo by Lavinia Elysia

Ceritanya lagi gerimis di Frontage, galau mau pulang:

"Pak, becak pak"
"Tindak pundi mbak?"
"Ten Petra pak, kos-kos'an"
"Nggih, monggo mbak"

Habis duduk, mencoba ngobrol:
"Pinten pak ning Petra?"
"Sedasa mbak, kayata biasa"
"Nggih pak"

Jalanan macet, mahasiswa pulang kuliah:
"Ben dinten macet nggih pak ten mriki"
"Nggih mbak, 6 taun biyen mboten koyo ngeten mbak, saiki akeh mahasiswa gadhah motor mobil apik-apik, becak'e sepi, embong'e rame"
"Nggih pak, wis jaman modern pak, ya ngeten niki pak"
"Nggih mbak, kula nggih bingung, lha kula kudu nyambut damel mbak"

"Nggih pak, kudu tetep semangat pak"

Sampai di kos, bayar:
"Niki pak, matur nuwun nggih pak"
"Cah Petra to mbak? Kok saged boso mbak? Asli pundi mbak?"
"Ya kudu saged pak, asli Malang mriki pak"
"Oalah mbak, podo mbak. Mboten gadhah motor mobil to mbak?"
"Mboten pak, mlaku mawon ben sehat pak"
"Oh nggih mbak, matur nuwun mbak, sukses mbak kuliahnipun"
"Amin pak, ben ndang lulus nggih"
"Amin, mugi sasampunipun mbak e lulus becak-becak dereng kukut nggih mbak"

Kesimpulan:
Mungkin saya emang nggak ingat kapan terakhir naik becak, tapi yang kali ini jelas tak akan terlupa.

SBY.20.02.15

#laviniaelysia